Waar is Remco Campert? en het ontbrekende uit de Haagse Post

In De Volkskant bijlage “Sir Edmund’ (zaterdag 26 sept 2015) schenkt redacteur Arjan Peters ruim aandacht aan de publicaties van en over Campert die er nu hopelijk snel zullen aankomen:

  • Verloop van jaren (Poëziebundel)
  • De Parelduiker nr. 4

Peters meldt dat uitgever C.J. Aarts schrijft over het feit dat de bundels Campert Compleet  en Campert Compleet Vervolg helemaal niet compleet zijn. Dat klopt. Ook de bundel “Waar is Remco Campert?” TMP150met columns uit de Haagse Post is dat niet. Het wordt trouwens ook niet gepretendeert. Maar zo ontbreekt bijvoorbeeld de 19-delige reeks “Het lege boek”.  Deze columns, als is het eigenlijk het meer een opgeknipt kort verhaal, verschenen tussen 24 september 1977 en 18 maart 1978 in de Haagse Post:

Het lege boek (1) Haagse Post 1977-09-24 [1977-38]
Het lege boek (2) Haagse Post 1977-10-01 [1977-39]
Het lege boek (3) Haagse Post 1977-10-08 [1977-40]
Het lege boek (4) Haagse Post 1977-10-15 [1977-41]
Het lege boek (5) Haagse Post 1977-10-22 [1977-42]
Het lege boek (6) Haagse Post 1977-10-29 [1977-43]
Het lege boek (7) Haagse Post 1977-11-12 [1977-45]
Het lege boek (8) Haagse Post 1977-11-19 [1977-46]
Het lege boek (9) Haagse Post 1977-11-26 [1977-47]
Het lege boek (10) Haagse Post 1977-12-03 [1977-48]
Het lege boek (11) Haagse Post 1977-12-10 [1977-49]
Het lege boek (12) Haagse Post 1978-01-14 [1978-02]
Het lege boek (13) Haagse Post 1978-01-28 [1978-04]
Het lege boek (14) Haagse Post 1978-02-11 [1978-06]
Het lege boek (15) Haagse Post 1978-02-25 [1978-08]
Het lege boek (16) Haagse Post 1978-03-04 [1978-09]
Het lege boek (17) Haagse Post 1978-03-11 [1978-10]
Het lege boek (18) Haagse Post 1978-03-18 [1978-11]
Het lege boek (19) Haagse Post 1978-03-25 [1978-12]

Wellicht is het leuk om de eerste zinnen van nummer 1, hier te plaatsen:

1.
Ik zag een oude dame lopen in Amsterdam-Zuid en een ogenblik dacht ik dat F.T. was, maar die leeft al jaren niet meer. Ze was een van de beste vriendinnen van mijn moeder en om de een of andere reden ben ik niet naar de begrafenis gegaan. Ik denk dat ik aan begrafenismoeheid leed. Een tijd lang was ik een gretige bezoeker van begrafenisplechtigheden – dat leken me de enige menselijke bijeenkomsten die zinvol waren, omdat ze meer dan andere gelegenheden de kans boden dat er iets geopenbaard zou worden aangaande de raadselen van leven en dood. Je stond er als het ware met je neus bovenop, dacht ik; één gebeurtenis, of de combinatie van een aantal kleine gebeurtenissen, de vermenigvuldiging van een lichtval met een woordklank met een oogopslag met een voetafdruk, hocus, -pocus, -pas, en dan hield je plotseling de sleutel van het bestaan in je dikke handjes.

Er is nog meer te vertellen over de incompleetheid van bundels, dus: wordt vervolgd!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s