Uitgeversnieuws Voorjaar 2011

Uitgeverij Bas Lubberhuizen komt dit voorjaar met maar liefst 2 ‘Campert’ uitgaven:

Campert en Keller in films
Remco Campert en Hans Keller

In deze films reizen Remco Campert enHans Keller de poëzie achterna. Het alfabet van Remco Campert is een film als een gedicht, die tot stand kwam door plotselinge invallen van de twee makers. Leidraad is het alfabet. Naar Mozambique! neemt Camperts beroemde gedicht ‘Een neger uit Mozambique’ als uitgangspunt, waarin een optimistisch gevoel prevaleert ondanks de grauwheid van de naoorlogse jaren. In De sprong volgt Campert aan de hand van een fotoalbum de route van een Duitse officier tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hôtel Hilton is geïnspireerd door een gedicht van Raymond Queneau over een wandeling door Parijs. Het vierdelige Hotel Atonaal beschrijft in kleurrijke terugblikken een caleidoscopisch beeld van de Vijftigers, die zelf uitvoerig aan het woord komen. Toegevoegd bonusmateriaal bestaat uit korte films over het ontstaan van Sombermans actie en een in memoriam van Lucebert.

Deze dvd-box met bijna tien speeluren toont vijf films die documentairemaker Hans Keller maakte samen met dichter Remco Campert. Via de poëzie leggen zij de herinnering aan het verleden vast in beelden die op het netvlies blijven zitten.

In het bijgevoegde, geïllustreerde boekje blikt Keller terug op de totstandkoming van de documentaires.

Remco Campert (1929) schrijft poëzie en proza. Zijn werk werd o.a. bekroond met de P.C. Hooftprijs. Hans Keller (1937) maakte televisiedocumentaires als Literaire ontmoetingen, Het gat van Nederland, Vastberaden, maar soepel en met mate en de Dode Dichters Almanak. Hij kreeg in 2005 de Lauens Janszoon Costerprijs.

Deze productie wordt vervaardigd in samenwerking met het Nederlands Instituut voor Beeld en Geluid.
 
zie:  http://www.lubberhuizen.nl/detail.php?id=487

CC. Een correspondentie
Henk Bernlef, Remco Campert, Theo Loevendie
Een vrolijke doorgehaalde zomernacht was het begin van een bijzondere, bij vlagen hilarische correspondentie tussen drie vrienden: twee schrijvers en een componist.

Een aanstekelijke briefwisseling over jazz (veel jazz), literatuur, schrijven, componeren, schrijfmachinelinten die vervangen moeten worden, platencollecties die van de plank vallen, de winkel waar Gerrit Kouwenaar zijn spijkerbroeken koopt, de Thaise joints die saxofonist Benjamin Herman en Remco Campert op de Afsluitdijk rookten, de betekenis van keukentrapjes in een tram, de beleefdheidswedstrijd van A. Alberts, het voor straf buiten roken en de uitkomst van de elektrische sigaret.
Bernlef, Campert en Loevendie beschrijven hun soms wonderlijke kijk op heden en verleden, maar vervallen niet tot nostalgie. Je kunt niet alleen leven van ‘nieuwe herinneringen’, zegt de eerste. ‘Oude mogen er ook zijn. Met nostalgie heeft dat niets te maken vind ik. Dat is een verlangen naar terugkeer naar het verleden en daar heb ik althans geen last van. Maar bepaalde zaken uit het verleden koester ik.’
CC is een improvisatie voor drie heren.

zie: http://www.lubberhuizen.nl/detail.php?id=485

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s